Ak Parti’de “Vites” kaçta…

Büyükşehir Belediyesi’nin CHP’den AK Parti’ye geçmesiyle birlikte radarlar doğal olarak Ak Partiye ve yeni yönetime çevrildi. Şahin Biba’nın başkanlık koltuğa oturmasıyla birlikte beklentilerde arttı.

Hani derler ya “yeni gelen önce evi toparlar”… Doğru, eyvallah. Ama Bursa gibi bir şehirde bu toparlama işi kaplumbağa hızında olunca millet de ister istemez homurdanmaya başlar. Şu ana kadar bakıyoruz; genel sekreterlikte Deniz Köken, genel sekreter yardımcılığında Cüneyt Taşkesen… Tamam, güzel. Ama Bursa’nın derdi sadece kadro listesi değil ki!

Sokakta ki vatandaşın da derdi var…

Mesela trafik…

Bozbey döneminde bazı ana arterlerde “ücretsiz otopark” kararı alındı ya, hah işte onun meyvelerini hala yiyoruz. Ama nasıl meyve… Çürük, kurtlu, üstüne bir de sinekli. Uluyol desen kilit, çarşı desen sabır testi. E bunun çözümü de öyle uzay mühendisliği falan değil. Koy saat sınırı, bak nasıl hizaya geliyor herkes. Ama yok… Bizde basit çözüm sevilmez, illa olay büyüyecek. O zaman insanlar ister istemez sorgulayacak.

Bir de ulaşım zamları, faturalar… Millet zaten geçim derdinde. Belediyenin burada kararlı, hızlı ve net olması lazım. “Bakıyoruz, değerlendiriyoruz” devri geçti. Artık “yapıyoruz” zamanı.

Gelelim işin siyasi mutfağına…

AK Parti cephesinde de işler süt liman değil gibi. Kadrolaşma meselesinde il yönetiminin eli biraz ağır gidiyor eleştirileri var. Oysa siyaset boşluk kabul etmez. Sen doldurmazsan başkası doldurur. Bu süreçle ilgili Başkan Davut Gürkan sessiz… Ama bu sessizlik bana göre “söyleyecek bir şey yok” sessizliği değil, daha çok “erken konuşursam eksik olur” sessizliği gibi duruyor.

Sanırım 11-12 Mayıs’ta Ankara’da yapılacak il başkanları toplantısından sonra Bursa’ya dair daha net mesajlar gelir diye bekleniyor. Hızlı tren mi, dersin, hastaneler mi, kentsel dönüşüm mü… Millet kulağını kabartmış bekliyor.

Ama işin bir de perde arkası var…

Büyükşehir’deki kadro değişiminde önerilen bazı isimlerin karşılık bulmaması, parti içinde hafiften kıpırdanmalara neden olmuş. Siyaset bu… En yakının dediğin bile bir bakmışsın başka hesapların peşinde. Menfaat girince işin içine, kimse kimsenin gözünün yaşına bakmaz.

Atalar boşuna dememiş, “Önce atın ayağını kırıp, sonra sahibine vurdururlar”

Siyasette bir de şu gerçek var…

Bakın;

Mustafa Bozbey göreve geldiğinde ilk meclis toplantısında salonda oturacak yer bulunamıyordu, hatırlayın. Sonra işler nereye geldi, nasıl dağıldı… Bugün o günkü kalabalığın yerinde yeller esiyor. Siyasette hafıza kısa, menfaat uzun.

AK Parti’nin şu an en büyük avantajı, muhalefetin kendi içinde yaşadığı karmaşa. CHP tarafında “parti bölünür mü, mutlak butlan çıkar mı?” tartışmaları sürerken, herkes kendi derdine düşmüş durumda. Bu da iktidar için ciddi bir fırsat.

Ama fırsat dediğin, yakalarsan fırsat.

Zaman ilerledikçe, bazı şeylerin telafisi yoktur, bazı şeylerinde izahı…

Son olarak Davut Gürkan’a bir atasözüyle seslenelim: “Gelseydin bir çay içimi… Sen çay dökseydin ben içimi.”

Çünkü sahada başka bir şeyler oluyor. Siyaseten kirlenmemiş, bugün bile bir duruş ortaya koyan Şahin Biba koltuğa oturduktan sonra “gayri nizami siyaset” dediğimiz şey yine hortladı. Partinin içinden bazıları “ben de varım” demek için her yolu deniyor.

Bilmem anlatabildim mi?